Wat tijdens de kwalificatie was gebeurd mag en zou nooit meer gebeuren.

 Na de kwalificatie heb ik kano van het fornuis gehaald en heb ik school en mijn vriendin op het hoogste pitje gezet. Kano stond op elektronische plaat en werd alleen maar warm gehouden.

Na school afgesloten te hebben kon ik me gaan focussen op het EK. Al snel merkte ik dat de elektronische plaat niet genoeg was geweest en dat mijn conditie achteruit was gegaan. Ook was het boot gevoel niet wat het zijn moest. Mentaal had ik nog een andere focus, ik was gewend geworden om 3 uur achter elkaar examens te maken en niet honderd seconden te focussen op een wedstrijd. Alle training verliepen slecht in La Seu de Urgell waar het EK gehouden werd.

Mijn doel voor dit jaar was om me te kwalificeren voor de Pre Olimpics in Londen en kwart finales te varen. De eerste twee runs waren slecht, maar wel was ik snel genoeg om voor Bas te blijven en had ik me gekwalificeerd voor de Pre Olimpics en voor de kwart finale. In de kwart finale ging het een stuk beter en ben ik als 31ste geëindigd met Robert achter me.

Meer zat er niet in met deze slechte voorbereiding. Tot het WK heb ik nog veel dingen om aan te werken.

‘’TO THE LIMIT’’

De  eerste wedstrijd tijden die ik had gevaren leken nergens op.

We kwamen al snel achter dat er met de slag op wild water nog veel te winnen viel. Niet alleen in het versnellen van de boot maar ook door meer focus.

Het decor in Zuid Afrika gaf hiervoor de goede energie.

Gelukkig gaat het internet in Nederland niet via de rietstengel en heb ik het filmpje online kunnen zetten.

Ik  heb  me verdiept in het maken van thrillers

Mijn eerste Spielberg movie

Trainingsstage Zuid-Afrika 2011

Ik zal me even voorstellen, ik ben de zus van, oftewel Maarten is mijn kleine broertje, al is klein niet echt meer van toepassing nu hij groter en een stuk sterker is dan ik. De laatste jaren heb ik hem van een enthousiast en grappig ventje op zien groeien tot iemand die precies weet wat hij wil en met een groot relativeringsvermogen, een echte topsporter dus.
Als wij s ochtends vroeg nog allemaal diep in slaap zijn is Maarten ( of onze mart zoals wij hem thuis noemen) al druk bezig met zijn krachttraining. Daarna kijk ik toe hoe hij een hele hoop boterhammen met appelstroop wegwerkt, ondertussen soms (sterke) verhalen vertellend. Tenminste als hij thuis is, en niet naar Sauld Brena, Bratislava of zoals komende maand in Zuid-Afrika is om te trainen.  Ja, het leven van een topsporter is zwaar.
Maarten en ik zijn samen begonnen op schoolkano en terwijl ik een beetje ronddobberde en naar de vissen aan het kijken was, peddelde Maarten er lustig op los. Het was al snel duidelijk dat hij talent had. Maar naast talent beschikt maarten over een enorme discipline, gedrevenheid en het openstaan voor niet alledaagse technieken, waarmee hij zijn prestaties kan verbeteren. Door deze combinatie onderscheid hij zich van anderen. Dit klinkt allemaal heel stoer maar thuis is hij gewoon onze Mart. Mart die grapjes maakt en in zijn boxer aan het ontbijt zit om zijn spierballen te showen. Thuis hebben we er het volste vertrouwen in dat Maarten ons land gaat vertegenwoordigen. Het heeft me altijd vervelend geleken om de zus van te zijn. Maar voor ons Martje maak ik graag een uitzondering.

Na 11 uur in een vliegtuig , 4 films en 2 vliegtuig maaltijden overleeft te hebben. Zijn we veilig aangekomen in het land waar de zon altijd schijnt Zuid Afrika.

Het is wel erg wennen dat je spieren zonder warming-up al warm zijn. ‘s nacht word je wakker en ga je opzoek na de verwarming die er niet is. De trainingen gaan super, betere omstandigheden als hier kun je niet hebben.

Dit trainingskamp ben ik van plan om zo veel mogelijk momenten vast te leggen en om er wekelijks een film van te maken. Door het super snelle internet wat hier nog via de rietstengel gaat is de kans groot dat de filmpjes later als verwacht komen.

Voor die tijd hou ik jullie nog via de ouderwetse manier op de hoogte.

Via twitter en site berichten

Op het programma stond een trainingskamp om  het uithoudingsvermogen te verbeteren en om de nieuwe coach te verwelkomen voor de C klasse. (c1 en c2)

Door het vele water in Duitsland ging het eiscanal open en zijn we in plaats van uithoudingsvermogen te trainen op techniek overgestapt. Wat ik helemaal niet erg vond en waardoor mijn emwave 99,99% groen aangaf.

Ik weet nu waarom de hoofdbaan in Augsburg het Eiskanal heet, je hoeft alleen maar je hand in het water te steken om achter dit antwoord te komen. Met in je achterhoofd het trainingskamp in Zuid Afrika hebben we de trainingen overleeft en is het  een geslaagd kamp geworden.

Het leven van een topsporter is zwaar. Niet vanwege het sporten, dat is mijn hobby. De administratie die je moet voeren is een ramp. Dit om de begeleidende staf van informatie te voorzien en hun het gevoel te geven dat ze ook nuttig werk doen. Dit doen ze natuurlijk ook waarvoor mijn welgemeende dank. Het leuke van deze administratie is het voorbije jaar te evalueren en tot fundamentele inzichten te komen. Hierbij de cijfers van 2009 en 2010 op een rijtje:

Uit deze gegevens kun je afleiden

• Ik heb minder boterhammen gegeten maar ben wel gegroeid, niet in de lengte maar in de breedte.
• In gewicht ben ik toegenomen maar in mijn vetpercentage afgenomen dat betekend dat ik 2 kilo aan pure hersens rijker ben geworden.
• Minder boterhammen gegeten maar toch blijft mijn flatulentie bij de selectie stijgen waarschijnlijk wordt dit veroorzaakt door externe oorzaken.
• Ik heb meer kilometers gevaren als poortjes, het aantal oppoortjes is echter toegenomen
• De groei van het aantal sponsors is volgens mij te wijten aan mijn groei in mijn borstomvang.
• Door meer oppoortjes gevaren te hebben is mijn borstomvang twee maten gestegen, wat ergernissen bij het vrouwelijk geslacht teweegbrengt
• Mijn stijging van 3.3 landen is te wijten aan mijn zoektocht naar mijn verloren 0,9 procent vet.
• Mijn vocabulaire is door die 3.3 landen 103% gegroeid.

Hoe lang doe jij al aan kano? Hoe ben jij begonnen met kano? Wie heeft jou talenten ontdekt ? Waarom heb je voor deze sport gekozen?.

Met kano ben ik begonnen toen we in Waalre kwamen wonen zo’n 10 jaar geleden. We woonden boven de rivier de dommel in een watermolen. Eigenlijk was ik zelf niet van plan geweest om te gaan kanoën ‘‘geen vrienden van mij deden het dus waarom zou ik het wel doen” dacht ik.

Van mijn vader moesten we eerst het water leren kennen voordat we met zelf gebouwde vlotten de Dommel onveilig gingen maken. De eerste lessen van school kano vond ik niet heel leuk, een beetje dobberen op meertje was niet echt waar mijn hard snel van begon te kloppen. Toen we eenmaal naar het wilde water gingen was ik gelijk verkocht.

Vroeger was ik eigenlijk nooit zo’n sportief type. Op woensdagmiddag met neefjes en mijn oom voetballen(leek meer op rugby) was het enige wat ik aan sport deed. Wel kon ik nooit tegen mijn verlies met spelletjes zoals memory. Er is altijd een soort strijd tussen mijn zus en mij geweest wie het beste was, volgens mij heb ik daar mijn gedrevenheid aan te danken.

Die vechtersmentaliteit is eigenlijk nooit meer uit mijn spieren verdwenen. Ik vond het niet erg om te verliezen maar om van een Duitser te verliezen, dat was wel iets heel anders. Met Bas toen onze jeugdcoach gingen we van hot naar her om wedstrijden te varen. Als we niet van een verval naar beneden durfde te varen hielp bas ons wel door extra hard te schreeuwen. Als dat niet hielp gaf hij ons een vriendelijk zetje het verval af.

Hoe ziet er bij jou een normale dag uit ?

Druk Druk Druk het enige moment dat ik stil zit is tijdens de rust van de training, dan ben ik aan het luisteren hoe mijn hart aan het bonken is en mijn lichaam rust vindt.

Meestal begint de dag met een ochtend training daarna ontbijten en 20 boterhammen smeren voor de rest van de dag. ’s Middags heb ik meestal school en na school ga ik weer trainen. Als de training klaar is doe ik nog wat voor school en ga ik naar mijn vriendin.

Meestal vragen mensen aan mij is zo’n dag niet heel saai, je hebt helemaal geen tijd voor jezelf. Heel de dag ben ik met mezelf bezig dus ik kom niets tekort.
Hoe ziet jou dag eruit zonder jou sport te beoefenen?

Een dag niet getraind is een dag niet geleefd. Nee, dan ziet mijn dag er meestal hetzelfde uit als die van een normaal mens. Wat je een normaal mens kunt noemen dan.
Hoe veel uur in de week doe jij aan kanoën?

Ik besteed ongeveer 2 uur per dag aan kano.
Hoe combineer jij school/ werk met sport?

Door veel discipline, alles goed te plannen en goed af te stemmen met school, mijn sportcoaches en mijn moeder die op tijd het eten klaar heeft.
Welke ongelukken heb je allemaal al meegemaakt met kanoen en wat zijn de gevolgen ( littekens ) ?

Zelf heb ik nooit erge blessures gehad. Ik beheers het wilde water en het water beheerst niet mij. Ik heb alleen littekens op mijn ziel van al die keren dat ik niet kan varen of trainen.

Wel is mijn broertje een paar jaar geleden bijna verdronken. Dat herinner ik me nog goed. Toen mijn boertje na meer dan 10 minuten onderwater te zitten boven kwam drijven op zijn buik met zijn hoofd in het water wist ik hoe laat het was. Hij werd gelijk naar de intense of care gebracht en is daar een week in coma gehouden. Toen hij ontwaakte kon hij zich niets meer herinneren en is hij helemaal hersteld, een wonder!
Als jij in de kano zit, ben jij dan een andere Maarten? Ben je een winnaar? Wat gaat er door je heen als je een belangrijke wedstrijd hebt ?

Er is een groot verschil tussen mij tijdens de training of tijdens een wedstrijd. Tijdens een training ben ik Maarten, tijdens een wedstrijd ben ik MIJ. Zelf ben ik heel perfectionistisch en als er iets mis gaat tijdens de training corrigeer ik me en scheld mezelf uit, SUKKEL.

Als een wedstrijd begint verdwijnt alles behalve mijn boot, peddel, water en de poortjes.

Hoe ziet jou toekomst eruit in de kanosport ? Hoe ver kun je nog groeien naar de top ?
Ik ben nu pas op het begin van mijn groei cyclus. Ik heb een hele goede conditie en kracht verhouding. Waar bij mij veel te winnen valt is op het technische gebied. Als dat allemaal goed zit kom ik op deze vraag nog wel eens terug. Bij de top van de wereld behoren is mijn ambitie.

Heb jij een speciaal dieet ?
Ik heb geen speciaal dieet, ik hou niet zoveel van snoep omdat ik toch al genoeg energie heb. Als je mijn 30 botterhammen en mijn recovery shake’s niet mee telt heb ik een heel normaal patroon.

Wat moet jij laten voor jou sport ?
Dit vind ik altijd zo’n lastige vraag, ik laat niets voor mijn sport ik krijg er juist dingen voor terug. Hoeveel jongens van mijn leeftijd hebben al zoveel landen gezien als ik?

Wat is jou mooiste overwinning ? Wat is jou grootste blunder ooit geweest in jou sport?

Op mijn vriendin na is mijn grootste overwinning de flow ervaring die ik tijdens wedstrijden gevoeld heb. Dit jaar was mijn laatste jaar junioren. Ik heb een internationale C wedstrijd gewonnen en ben 10^de op het WK geworden. Dat was ook gelijk een van mijn blunders. Als topsporter moet je risico’s nemen. Ik was in Foix in de finale gekomen. Mijn doel was om een medaille te halen. Het eerste stuk van het parcours ging heel goed en mijn tijd was ook snel. In het midden werd ik door een golf uitgespuugd en kon ik een poortje niet meer halen. 10^de woorden op een wereldkampioenschap is al een hele prestatie maar door de ‘’blunder’’ heb ik niet alles uit mezelf kunnen halen.

Dutch Open

Woensdag avond waren we terug gekomen uit Bratislava,  donderdag zijn we gelijk naar Zoetermeer gereden. We moesten erg aan het water wennen, zeker aan de kleur. Zaterdag was de kwalificatie, de runs bepaalde de start volgorde van de semi-finale die zondag plaats zou vinden. Zaterdag had ik mijn dag, ik was eerste bij de junioren geworden met 2 seconden los.

Zondag ochtend moesten we om 5 uur opstaan om naar Zoetermeer te rijden. De eerste run verliep voor geen meter. Toen de klok nog op 10 seconden stond voor mijn start begon het hard te hagelen. Heerlijk maar niet als ze in je oog komen. De rest van de run was ongecontroleerd, toch was genoeg om een plek in de finale te bemachtigen. De finale run verliep goed, ik was  even blijven hangen in een golf en het onderste stuk was niet 100% maar toch was ik trots op mijn run en op het resultaat 3^de plek in een zwaar junioren velt.

Mijn bloemen boeket had ik aan een hele speciale vrouw overhandigd, Ze is niet alleen mijn 2^de moeder maar ook de TO coördinator. Ik wil haar bij deze bedanken voor wat ze allemaal voor de TO heeft gedaan.

De Dutch open was de laatste wedstrijd van het seizoen. Nu klaarmaken voor het volgende seizoen.

Vanuit Moers vertrokken we met een grote groep na Bratislava. De stemming zat er goed in. Er waren zelfs mensen die hun peddel thuis hadden gelaten, en  in plaats daarvan een spelcomputer meegenomen hadden.

De trainingen verliepen bij mij heel goed. Het ritme van de baan zat ik bij mij nog steeds in van de laatste keer Bratislava. Toen heeft het me een hele week gekost om in het ritme te komen. Het doel van het trainingskamp was voor mij een stabielere vaarstijl te creëren en goed op mijn houding te letten. Mijn doelen zijn bereikt. De houding was zelf zo goed dat heel de week mijn rug in de vaar houding is blijven staan.

Michael van den Boogaard (mijn junioren coach) schreef

Toen ik Maarten een jaar of 4-5 geleden voor het eerst zag varen in Sault-Brenaz, zag ik iemand die zo vrij in zijn boot zat, waarvan ik dacht, da kan wel is ene goeie worre.

Lachend zoals hij altijd kijkt, was hij ook aan het varen. Alsof het hem allemaal niets uitmaakte. Ik keek en dacht, wie is da menneke?
Dit was de eerste keer dat ik hem zag varen, tenminste dat het me mijn aandacht vroeg.
Ik was toen nog geen juniorentrainer, maar was echt onder de indruk.
Toen ik het jaar daarop trainer werd ging Maarten voor het eerst mee. Naar de pre-worlds in Roudnice, en in datzelfde jaar ek in Krakow. Toen wist ik het zeker, da wordtne goeie.
In dat jaar heb ik ook een bijnaam voor hem bedacht “Henny”. Zoals jullie allemaal weten heeft hij deze naam nog steeds.
Waarom Henny, tja… De manier van doen en laten, wat zeer kenmerkend voor hem is, draagt hij dagelijks met zich mee, al is het naar school, kanoen, en niet te vergeten Lise.
Ook al heb ik begrepen dat hij bij Lise thuis iets rustiger is. (moet ook Henny). Toch wel goed, zo’n softijsdag. Haha.
Dus eigenlijk heb ik niet echt een verklaring waarom het Henny is, maar vroeger was er zo’n vent op tv die ook Henny hete. Dat was ook zo iemand die altijd lol deed trappen. Waarschijnlijk deed Henny mij daaraan aan herinneren.
Toen hij zijn vriendin Lise kreeg, was dat een hele goede zet in zijn leven denk ik.
Zij is volgens mij de enigste persoon die Henny rustig krijgt. Haha. Laatst waren ze bij mij thuis om te eten, Henny was rustig, ik dacht wie is da menneke? Goed Lise.
Hij vertelde mij tijdens wedstrijden of trainingskampen dat het wel ooit niet leuk was omdat hij zo vaak weg is. Ik zei, Henny, zorgt er goed voor want ze is ene goue.

Ook is de rivaliteit tussen ons al meerdere malen bestreden op vlak water.
Hij dacht mij is effe een paar jaar geleden te pakken op vlak water. Mij “the king”, ik zei voor elke seconde achter mij een frikandel met slagroom. Hij lachen, maar na de HWC-wedstrijd lachte hij niet meer. 8 stuks moest hij eten.
Het ging hem best goed af, al had hij wel wat last van ‘rare boertjes’. Haha.
Vorige week heeft hij mij gepakt, nu moet ik stoppen met roken, wat tot nu toe nog niet gelukt is. Dus stelde hij voor, dan krijg ik je Mini. Echt niet, dus moet ik nu chili gaan eten. Dat wordt een hel voor mij. Tja… Zucht…
Toen kwam dit jaar het wk in Foix. Omdat Henny al heel het seizoen met Michael Seibert getraind had, begeleide Michael hem ook tijdens het wk.
Er rolde een 10e plaats in de finale uit. We (Michael en ik), en ook Henny zelf hadden gehoopt op het trapje. Aangezien wat Henny in het voorseizoen had laten zien, zou dit ook mogelijk zijn.
Het werd 10e plaats, jammer, maar toch waren we trots op zijn prestatie.
Wat me daar nog het meest van bijgebleven is, is dat hij het zelf als een topsporter heeft geaacepteerd, dat hij die dag niet won, maar iemand anders.
In mijn ogen heeft hij daar heel veel van geleerd, en zal in de toekomst door zijn inzet, sportief gedrag en met Lise aan zijn zijde nog hele mooie dingen laten zien. Da weet ik zeker.
Ik wens Henny (alias Little M) (omdat hij jonger is dan mij) daarin alle succes die ik kan geven.

Groeten Master M