Nr 14. Je moet eerst verliezen voordat je kunt winnen.

Afgelopen weekend was het dan zo ver. Het Nederlandse team (wat gaat strijden voor de Olympische landen plek) zou bekend gemaakt worden. Ook zouden de titels Nederlands kampioen en Nederlands kampioen open worden
verdeeld.

Zaterdag zou de kwalificatie gevaren worden. Ik had tijdens de vorige kwalificatie een grote voorsprong opgebouwd en had ervoor gekozen om
de tentamenweek volledig te maken en zaterdag meer als inkomwedstrijd te zien. Ik dacht dat er toch niks te verliezen viel omdat de Nederlandse titel zondag weggegeven zou worden. Zaterdag was ik derde in de kwalificatie en heb ik me als eerste Nederlander gekwalificeerd. Achteraf kreeg ik te horen dat op zaterdag de titel Nederlands kampioen weggegeven zou worden en zondag de titel Nederlands kampioen open.  Balen, met een teleurgesteld gevoel moest ik de dag afsluiten.

Zondag was het mijn dag, ik voelde het. Door te verliezen was de drang om te winnen veel groter geworden. Mentaal was ik helemaal
ontspannen en had ik duidelijk een doel voor ogen. Ik wist dat er niks meer mis kon gaan. De finale zou een run zijn. In deze run zou de titel NK open weg geven worden. De run verliep goed. Wel een inschatting foutje waardoor ik van mijn lijn afschoot en kostbare seconden verloor. Achteraf ben ik tevreden over de run. Als ik de fout niet had gemaakt had ik nog sneller kunnen zijn.  Maar eerste is eerste en door te verliezen heb ik kunnen winnen.

We zijn nu alweer twee weken in Zuid-Afrika. De trainingen verlopen goed. Met de techniek trainingen is het nog steeds zoeken naar hoe ik mijn boot het snelste kan laten varen. Met de wedstrijdtijden ben ik snel. We zijn in de training, wedstrijdtijden tegen Boukpeti (3^de op de os Beijing) gevaren en mijn tijden waren goed vergeleken met die van hem. Voor Boukpeti was de African cup een belangrijke wedstrijd omdat hij hier zijn startplek voor de olympische spelen kon binnen varen. Voor de rest bestond het deelnemersveld uit een paar Zwitsers, Franse, een Pool en een hoop afrikanen.

Tijdens de kwallificatie was ik 3de met twee niet al te zuivere runs. De volgende dag was de semi-finale en finale. Tijdens de
eerste run had ik op het einde veel tijd laten liggen door twee oppoortjes verkeerd aan te varen. In de finale was de laatste kans om te schitteren. De
run verliep redelijk, ik had met een te hoge frequentie gevaren waardoor ik veel kracht en een goede aanvaart op de poortjes miste. Tijdens de finale ging het boukpeti ook niet zo goed af, hij sprong verkeerd bij de drop en ging om. De Nigeriaan had de hele wedstrijd al op veilige afstand van boukpetti gelegen maar door die fout werd het opeens spannend tussen die twee. De Nigeriaan lag net iets voor op Boukpeti en hij mag nu naar de Olympische spelen.

Ik ben 2^de bij geworden bij slalom en bij de sprint. Iedere keer was Popiela (de Pool) me te snel af. Over het resultaat ben
ik niet ontevreden maar wel over de manier hoe ik naar beneden ben gevaren. Ik heb teveel op frequentie gevaren en niet op druk. Daardoor werd mijn vaarstijl heel onrustig en kon ik technische niet zo goed varen. De wedstrijd is een goed leermoment voor mij geweest. De laatste week Zuid-Afrika wordt een fysiek zware week. Tijdens de trainingen kan ik gaan werken aan de punten die ik tijdens de wedstrijd heb ontdekt.

In Bratislava werd het WK gehouden. Door de hevige windvlagen die over het Slowaakse land loeide was de wedstrijd twee dagen plat gelegd. Door tijd gebrek werden bijna de Teams runs van het programma geschrapt. Gelukkig hadden ze het programma zo weten te verschuiven dat iedere categorie kon starten.

Mijn individuelen resultaten waren tegengevallen ook al hadden we onze (ex) coach en teamgenoten meegenomen om ons aan te moedige. Het hele seizoen ben ik al op zoek geweest naar mijn ritme. In Praag had ik mijn ritme gevonden maar tijdens het WK wou ik te veel controle, waardoor ik te gecontroleerd en rustig naar beneden gevaren ben.

Robert had wel de semi finale gehaald maar was als 16de land geschoonde lijst geëindigd en moest voor een nationale startplaats (voor de olympische spelen) bij de top 15 behoren. In Mei krijgen we nog een kans om op het EK in Augsburg de startplaats binnen te varen, hier worden dan nog twee plaatsen weg gegeven.

De team wedstrijd was een heel ander verhaal. We hadden de samenstelling van het team vlak voor het WK veranderd. Met de nieuwe formatie hadden we nog maar drie keer getraind. Het team was goed op elkaar in gespeeld, Zelfs zo goed dat we elkaar op een haar na wiste te missen bij de drop en we een zevende plaats binnen gesleept hebben (A-status).

Komende weken heb ik mijn rustperiode en besteed ik veel tijd aan school en privéleven.

De world cup finale werd gehouden in Praag. Dit jaar zijn we al een keer eerder in Praag geweest om aan de baan te wennen. Het water was nog even bruin en rook nog steeds alsof we op een riool voeren. We hadden vaak wedstrijdtijden gedaan tijdens de trainingen om het ritme voor de baan te vinden. De trainingen verliepen erg goed. Bij de World Cups en Pre Olympics was ik als een dolle stier naar beneden gevaren en was iedere keer van mijn lijn af. Dit keer ging rustig en gecontroleerd de wedstrijd in.

Tijdens de kwalificatie had ik twee goede runs. Ik had niet aanvallend maar wel precies gevaren waardoor ik mijzelf en de boot onder controle kon houden. Mijn tijd was goed genoeg voor de semi finale. Het gaf me een enorme kick om weer eens een wedstrijd te varen zoals ik het ook in mijn hoofd had.

Het wedstrijdparcour van de semi finale zat goed in mijn hoofd en het gevoel was er weer. Bij het tweede oppoortje kwam ik ervoor te liggen en kwam er zo’n agressie bij me los dat de rest van de run niks meer werd. Het was afwachten wat de andere atleten deden want er moest maar een land achter me blijven om de Olympische nominatie binnen te halen. Ik had ongeveer 6 atleten (landen) die nog achter mij konden belanden. 693 hartkloppingen verder had de laatste atleet een 50er gemaakt waardoor hij achter mij belanden en ik zestiende land ben geworden.

Komende week vertoeven we nog in Bratislava voor training. Over 3 weken zijn we weer in Bratislava maar dan om het WK te varen en onze nationale nominatie binnen te halen.

De baan, waar sinds de Olympische spelen van Beijing al verhalen overgaan alsof het een sprookje is. De wedstrijd was voor mij eerder een thriller. De trainingen gingen erg goed maar ik kreeg het maar niet voor elkaar om het in de wedstrijd om te zetten.

Bij deze wedstrijd had ik hoge verwachtingen en een goed gevoel maar de wedstrijd eindigde in een catastrofe. We hadden dan maar twee keer kunnen trainen op de baan maar dat was niet het probleem. Tijdens de run was het meer overleven dan een snelle tijd neerzetten. Ik miste de strijdlust om snel beneden te komen.

Dit jaar is een succesvol jaar alleen nog niet op het kano gebied. Voor volgend jaar heb ik grote plannen. Maar nu eerst nog de nominatie voor de Olympische spelen binnen varen tijdens World Cup Praag en het WK Bratislava.

Wat tijdens de kwalificatie was gebeurd mag en zou nooit meer gebeuren.

 Na de kwalificatie heb ik kano van het fornuis gehaald en heb ik school en mijn vriendin op het hoogste pitje gezet. Kano stond op elektronische plaat en werd alleen maar warm gehouden.

Na school afgesloten te hebben kon ik me gaan focussen op het EK. Al snel merkte ik dat de elektronische plaat niet genoeg was geweest en dat mijn conditie achteruit was gegaan. Ook was het boot gevoel niet wat het zijn moest. Mentaal had ik nog een andere focus, ik was gewend geworden om 3 uur achter elkaar examens te maken en niet honderd seconden te focussen op een wedstrijd. Alle training verliepen slecht in La Seu de Urgell waar het EK gehouden werd.

Mijn doel voor dit jaar was om me te kwalificeren voor de Pre Olimpics in Londen en kwart finales te varen. De eerste twee runs waren slecht, maar wel was ik snel genoeg om voor Bas te blijven en had ik me gekwalificeerd voor de Pre Olimpics en voor de kwart finale. In de kwart finale ging het een stuk beter en ben ik als 31ste geëindigd met Robert achter me.

Meer zat er niet in met deze slechte voorbereiding. Tot het WK heb ik nog veel dingen om aan te werken.

‘’TO THE LIMIT’’

Dutch Open

Woensdag avond waren we terug gekomen uit Bratislava,  donderdag zijn we gelijk naar Zoetermeer gereden. We moesten erg aan het water wennen, zeker aan de kleur. Zaterdag was de kwalificatie, de runs bepaalde de start volgorde van de semi-finale die zondag plaats zou vinden. Zaterdag had ik mijn dag, ik was eerste bij de junioren geworden met 2 seconden los.

Zondag ochtend moesten we om 5 uur opstaan om naar Zoetermeer te rijden. De eerste run verliep voor geen meter. Toen de klok nog op 10 seconden stond voor mijn start begon het hard te hagelen. Heerlijk maar niet als ze in je oog komen. De rest van de run was ongecontroleerd, toch was genoeg om een plek in de finale te bemachtigen. De finale run verliep goed, ik was  even blijven hangen in een golf en het onderste stuk was niet 100% maar toch was ik trots op mijn run en op het resultaat 3^de plek in een zwaar junioren velt.

Mijn bloemen boeket had ik aan een hele speciale vrouw overhandigd, Ze is niet alleen mijn 2^de moeder maar ook de TO coördinator. Ik wil haar bij deze bedanken voor wat ze allemaal voor de TO heeft gedaan.

De Dutch open was de laatste wedstrijd van het seizoen. Nu klaarmaken voor het volgende seizoen.

Twee weken geleden zaten we in de auto richting Tacen. Toen we aankwamen gingen eerst naar de baan kijken. De drop in Tacen staat bekend als ‘’De Drop’’. Je hoort er vaak vele kanoërs over praten  alsof het bevaren van de baan al een trofee is. De eerste keer dat ik de drop afvoer ging er maar een ding door mijn hoofd. Yiiiiiihaaaaaaa!!! De trainingsweek verliep goed. Ik moest nog wel erg wennen aan het schuivende water en aan de nieuwe boot. Met de nieuwe boot is oppoortjes varen net zoals ‘’de Drop’’ afvaren.

De wedstrijd was van donderdag naar vrijdag verplaatst door het hoge water. Toen ik voor de eerste run naar de start voer en het podium op de achtergrond zag kwam er gelijk een glimlach op mijn gezicht. Ik heb nog nooit zo erg genoten van een wedstrijd run. Als je een beetje laag in de oppoortjes kwam werd je door het publiek aangemoedigd, en dat kon ik de eerste run goed gebruiken. Mijn tweede run was ik iets achter een wals gevaren waardoor ik laag in een oppoortje kwam. Voor de rest was mijn tweede run goed gegaan en ben als 58^ste geëindigd.

Zondag hadden we onze ploegen run. Voor de run hadden we nog snel een keer samen gevaren en voelde dat het wel pluis zat. We waren goed op elkaar ingespeeld en hadden een goede run naar beneden gezet. We zijn met ploegen 14^de geworden genoeg voor een verlening van de B status en aller belangrijkste was dat ik heb genoten van mijn run.

Na het EK in Leipzig zijn we gelijk door gereden naar Bratislava waar het EK senioren voor de tweede keer dit jaar gehouden werd. Op de weg naar Bratislava hoorde we veel berichten op de radio over overstromingen in Duitsland en Polen. Gelukkig was Slowakije nog niet getroffen. Ik had me al helemaal verheugt op het ontbijt in het hotel. We zaten weer in het zelfde hotel en het ontbijt heeft heel die tijd op mij liggen wachten. De broodjes waren dan ook harder als de fundering van het hotel.

Het ritme van het parcour had ik weer snel te pakken en de trainingen liepen gesmeerd. Vrijdag waren de kwalificaties. Mijn beide runs gingen goed, de eerste had ik wel drie tikkers gemaakt maar de vaartijd was goed. De tweede run had ik een tikker en de hele run liep super tot de laatste drop.(Dat  is de plek waar ik de vorige keer mijn peddel heb gebroken.) Ik sprong de golf in en belande laag in het oppoortje. Op die fout na was ik zeer tevreden over mijn runs en ben ik als 32^ste geëindigd.

Zaterdag hadden we onze ploegenwedstrijd. Het ploegen ging minder goed als verwacht. We hadden de laatste weken veel getraind met ploegen dus daar kon het niet aanliggen. Het WK kunnen we ons opnieuw bewijzen…